De obscure kamer

Arti Select

zaterdag 6 februari 2016
t/m
zondag 13 maart 2016

Zalen

Opening:
vrijdag 5 februari 2016 20:00u
Openingstijden: dinsdag t/m zondag 12:00 - 18:00u
Toon galerij

NOTABENE: ZONDAG 28 FEBRUARI IS DE TENTOONSTELLING GEOPEND VAN 14-18 UUR. OM 16 UUR VINDT ER EEN RONDLEIDING PLAATS

met Laurence Aëgerter, Thomas Manneke, Reynold Reynolds, Berend Strik en Mariken Wessels

samenstelling: Petra Noordkamp

De Obscure Kamer is de vierde tentoonstelling in de reeks Arti Select waarbij een aantal kunstenaarsleden van Arti et Amicitiae door een curator worden uitgenodigd hun werk te tonen. Beeldend kunstenaar Petra Noordkamp die deze editie samenstelde, nam voor Arti Select een filminstallatie van de Amerikaanse kunstenaar Reynold Reynolds als uitgangspunt voor een tentoonstelling met werk van hem en vier andere Arti-leden, die zich allen bezig houden met fotografie.

In 1 part 7 van Reynolds zien we een kunstenaar werken met modellen, beelden en perspectivische instrumenten. Geïnspireerd op de tekening Artist and model with perspective grid van Albrecht Dürer onderzoekt Reynolds in 1 part 7 ideeën over tijd, ruimte, schaal en perceptie.

Laurence Aëgerter nam ook een historisch beeld als uitgangspunt voor een nieuw werk over licht en schaduw. Zij plaatste de catalogus Cathédrales et Eglises de France op een tafel in haar studio bij het raam en fotografeerde de reproductie van de façade van de Cathédrale de Bourges meer dan honderd keer, terwijl de zon traag schaduwen over de reproductie trekt.

Berend Strik werkt sinds 2012 aan een serie werken, getiteld Decipher the Artist’s Mind, over het kunstenaarsatelier. Voor dit project bezocht en fotografeerde Strik studio’s van hedendaagse kunstenaars als Arnulf Rainer, David Hammons en Desiree Dolron. In zijn typerende stijl bewerkte Strik de foto’s vervolgens met textiel en draad. Hij vult zo een ‘objectieve’ foto met dat wat onzichtbaar is en haalt op deze manier visueel naar boven wat een studio vasthoudt aan de gedachten en ideeën die daar zijn ontstaan.

In de foto’s die Noordkamp selecteerde van Thomas Manneke staat de kunstenaar en zijn model centraal. Manneke werkt al jaren gestaag aan een serie portretten over Europese steden als Odessa, Vilnius, Luik en Amsterdam. Op de kunstacademie in Odessa maakte hij tijdens schilderlessen foto’s waarop we jonge, hippe leerlingen zien die zich bekwamen in het klassieke modelschilderen.

Mariken Wessels tenslotte kwam recentelijk op het spoor van een grote verzameling foto’s van de Amerikaan Henry, die begin jaren tachtig enkele jaren obsessief zijn vrouw Martha naakt fotografeerde. Tot zij er genoeg van kreeg, zijn foto’s verscheurde en uit zijn leven verdween. Deze verscheurde foto’s inspireerden Henry vervolgens tot het maken van collages en vervormde klei-figuren waarover Wessels vrijelijk kon beschikken. Wessels eigende zich deze collages en klei-figuren toe, bewerkte en vergrootte ze in haar studio en creëerde hierdoor haar eigen intrigerende beelden.

In deze tentoonstelling wordt de obscure kamer, die het kunstenaarsatelier vaak is, van diverse ramen voorzien. In de getoonde series van deze vijf kunstenaars staat het kijken van de kunstenaar zelf centraal, evenals de rollen die er tussen kunstenaar en model kunnen bestaan. Het gelaagde meta-perspectief van Dürers vijf eeuwen oude prent – toeschouwer kijkt naar een prent getekend in lijnperspectief van een kunstenaar die kijkt naar een model en haar poogt te tekenen volgens de wetten van het lijnperspectief – blijkt in tijden van de alomtegenwoordigheid van de ‘camera obscura’ nog altijd een springlevend thema.